Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Lost In Amsterdam.


Some pictured memories while i visited Amsterdam.
I have to say that i left from there with very mixed feelings,
but as the time has past and i remember it
i really miss the evening walks near the canal and
the beautiful architecture ,and the rhythm of life!





                       










 
                          

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016





I love the moon.
Everything about her.
No, not just the full moon;
I love the new moon too,
and also every shape and size in between.
I love her in all of her different shades too;
The shining white,
The muddy yellow,
The bright orange.
The moon is there for you
When the sun is not.
The moon comes to your rescue
When your world is swathed in darkness.
She adapts herself,
According to time.
Have you noticed how the moon
Isn't perfect at all?
How she isn't a perfect circle all the time,
Or how she has all those battle scars?
And yet,
She is the most beautiful piece of the night sky.
She is completely unique;
Not even a trace of similarity with any thing else.
The moon doesn't want to fit in
With the stars.
She is just happy,
Being herself.
Be the moon.
Shine like the moon.
― Pragya Rakshita

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Dreams *

Το όνειρο του σήμερα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως, έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε ...;


                                  It doesn't matter What you create If you have no fun


Deep into that darkness peering, long I stood there, wondering, fearing, doubting, dreaming dreams no mortal ever dared to dream before.

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

A WALK OUTSIDE IN THE COLD AND FREEZING LAKE


                  It's january .It is unexpectedly snowing 
    and just like all my thoughts,the snow isn't sticking,
         nothing is sticking-everything is disintegrating. 


             
           It's the first days of the new year,
               the start of another chapter,
                and just like all my plans,
               this winter storm is uncertain,
            nothing is constant and everything's indefinite.



              

         It's snowing and i 'm unable to keep track of it all .
      I'm just a lovely mess content with watching snowflakes

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

Photos from Trips



The use of traveling is to regulate imagination with reality, and instead of thinking of how things may be, see them as they are




                                                                Paris - France


                                                                    Athens - Greece




                                                               Chania - Greece




                                                                            London - England




Istanbul - Turkey







- To travel is to LIVE.

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Mικρό Mου Aνθρωπάκι



Θα κοιτάζεις τη νύχτα τ' αστέρια. Το δικό μου είναι πολύ μικρό για να σου δείξω που βρίσκεται. Έτσι είναι καλύτερα. Το αστέρι μου θα είναι για σένα ένα από τ' αστέρια. Τότε, θα σ' αρέσει να κοιτάζεις όλα τα αστέρια... Όλα θα είναι φίλοι σου. Κι ύστερα, θα 'θελα να σου κάνω ένα δώρο...
Γέλασε πάλι.
-Α! μικρό μου ανθρωπάκι, μικρό μου ανθρωπάκι, μου αρέσει να σ' ακούω να γελάς!
- Ακριβώς αυτό θα 'ναι το δώρο μου... αυτό θα 'ναι όπως με το νερό...
- Τι θέλεις να πεις;
- Οι άνθρωποι έχουν αστέρια που δεν είναι τα ίδια. Για κείνους που ταξιδεύουν, τ' αστέρια είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά μικρά φώτα. Για άλλους, τους σοφούς, είναι προβλήματα. Για τον μπίζνεσμαν μου, ήταν από χρυσάφι. Μα όλα τούτα τ' αστέρια σωπαίνουν. Εσύ, θα έχεις αστέρια που κανείς άλλος δεν τα έχει...
- Τι θέλεις να πεις;

- Αφού εγώ θα 'μαι σ' ένα απ' αυτά, κι αφού θα γελάω σ' ένα απ' αυτά, τότε για σένα θα είναι σαν να γελούν όλα τ' αστέρια. Θα έχεις εσύ αστέρια που ξέρουν να γελάνε!
Και γέλασε πάλι.
- Κι όταν θα 'χεις παρηγορηθεί (πάντα παρηγοριέται κανείς ), θα είσαι ευχαριστημένος που μ' έχεις γνωρίσει.
Θα είσαι πάντα φίλος μου. Πάντα θα θέλεις να γελάς με μένα. Και θ' ανοίγεις καμιά φορά το παράθυρο, έτσι, για την ευχαρίστηση... Και οι φίλοι σου θα σε κοιτάζουν κατάπληκτοι να γελάς, κοιτάζοντας τον ουρανό. Τότε, εσύ θα τους λες: «Ναι, τ' αστέρια με κάνουν πάντα να γελάω!» και θα σε περνάνε για τρελό. Σου σκάρωσα ένα πολύ πονηρό παιχνίδι... Και γέλασε ξανά.


Mικρό Mου Aνθρωπάκι



Θα κοιτάζεις τη νύχτα τ' αστέρια. Το δικό μου είναι πολύ μικρό για να σου δείξω που βρίσκεται. Έτσι είναι καλύτερα. Το αστέρι μου θα είναι για σένα ένα από τ' αστέρια. Τότε, θα σ' αρέσει να κοιτάζεις όλα τα αστέρια... Όλα θα είναι φίλοι σου. Κι ύστερα, θα 'θελα να σου κάνω ένα δώρο...
Γέλασε πάλι.
-Α! μικρό μου ανθρωπάκι, μικρό μου ανθρωπάκι, μου αρέσει να σ' ακούω να γελάς!
- Ακριβώς αυτό θα 'ναι το δώρο μου... αυτό θα 'ναι όπως με το νερό...
- Τι θέλεις να πεις;
- Οι άνθρωποι έχουν αστέρια που δεν είναι τα ίδια. Για κείνους που ταξιδεύουν, τ' αστέρια είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά μικρά φώτα. Για άλλους, τους σοφούς, είναι προβλήματα. Για τον μπίζνεσμαν μου, ήταν από χρυσάφι. Μα όλα τούτα τ' αστέρια σωπαίνουν. Εσύ, θα έχεις αστέρια που κανείς άλλος δεν τα έχει...
- Τι θέλεις να πεις;
- Αφού εγώ θα 'μαι σ' ένα απ' αυτά, κι αφού θα γελάω σ' ένα απ' αυτά, τότε για σένα θα είναι σαν να γελούν όλα τ' αστέρια. Θα έχεις εσύ αστέρια που ξέρουν να γελάνε!
Και γέλασε πάλι.
- Κι όταν θα 'χεις παρηγορηθεί (πάντα παρηγοριέται κανείς ), θα είσαι ευχαριστημένος που μ' έχεις γνωρίσει.
Θα είσαι πάντα φίλος μου. Πάντα θα θέλεις να γελάς με μένα. Και θ' ανοίγεις καμιά φορά το παράθυρο, έτσι, για την ευχαρίστηση... Και οι φίλοι σου θα σε κοιτάζουν κατάπληκτοι να γελάς, κοιτάζοντας τον ουρανό. Τότε, εσύ θα τους λες: «Ναι, τ' αστέρια με κάνουν πάντα να γελάω!» και θα σε περνάνε για τρελό. Σου σκάρωσα ένα πολύ πονηρό παιχνίδι... Και γέλασε ξανά.